در طراحی زیرساخت مجازی‌سازی، معمولاً بیشترین توجه به پردازنده و رم میزبان‌هاست؛ اما سرنوشت ماشین‌ها بیش از همه به ذخیره‌ساز بستگی دارد. اگر ذخیره‌ساز کند باشد، همه سرورها کندند و اگر از کار بیفتد، همه با هم متوقف می‌شوند. انتخاب درست به تعداد میزبان‌ها، نیاز به دسترس‌پذیری بالا و بودجه شما بستگی دارد.
دیسک محلی (Local Storage)
دیسک‌ها داخل خود میزبان قرار دارند، معمولاً با RAID سخت‌افزاری یا در Proxmox با ZFS.
- مزایا: ساده، ارزان و با SSD بسیار سریع؛ وابستگی به شبکه ندارد.
- محدودیت‌ها: با خرابی میزبان، ماشین‌ها در دسترس نیستند. جابه‌جایی ماشین بین میزبان‌ها کندتر است، چون کل دیسک باید منتقل شود.
- مناسب برای: یک یا دو میزبان در شرکت‌های کوچک، همراه با بکاپ منظم یا تکثیر به میزبان دوم.
NAS (ذخیره‌ساز شبکه‌ای فایل‌محور)
دیسک ماشین‌ها به‌صورت فایل روی یک ذخیره‌ساز شبکه‌ای نگهداری می‌شوند؛ با پروتکل NFS، یا در Hyper-V با SMB 3.
- مزایا: مدیریت ساده، دسترسی همه میزبان‌ها به یک ذخیره‌ساز مشترک و امکان استفاده از جابه‌جایی زنده و HA.
- محدودیت‌ها: کارایی به شبکه و توان دستگاه بستگی دارد. بسیاری از NASهای رده پایین برای بکاپ و اشتراک فایل ساخته شده‌اند، نه اجرای هم‌زمان ده‌ها ماشین مجازی.
SAN (ذخیره‌ساز بلوکی)
ذخیره‌ساز به‌صورت دیسک بلوکی از طریق iSCSI یا Fibre Channel در اختیار میزبان‌ها قرار می‌گیرد.
- مزایا: کارایی و پایداری بالا، کنترلرهای دوگانه در دستگاه‌های سازمانی و پشتیبانی گسترده در همه بسترها.
- محدودیت‌ها: هزینه بیشتر و نیاز به تخصص. دستگاهی که یک کنترلر یا یک مسیر شبکه دارد، خودش نقطه شکست واحد همه ماشین‌هاست.
Ceph و ذخیره‌سازهای توزیع‌شده
در Ceph، دیسک‌های داخل خود میزبان‌ها با هم یک ذخیره‌ساز مشترک و توزیع‌شده می‌سازند و داده‌ها در چند میزبان تکرار می‌شوند. Proxmox آن را به‌صورت یکپارچه پشتیبانی می‌کند. VMware و مایکروسافت هم راهکارهای مشابه خود را دارند که شرایط لایسنس‌شان را باید جداگانه بررسی کرد.
- مزایا: بدون دستگاه ذخیره‌ساز جداگانه، تحمل خرابی دیسک و حتی یک میزبان، و رشد با افزودن میزبان.
- محدودیت‌ها: دست‌کم سه میزبان، شبکه سریع و اختصاصی و طراحی دقیق می‌خواهد. Ceph دیسک‌ها را مستقیم مدیریت می‌کند، پس آن‌ها را پشت RAID سخت‌افزاری قرار ندهید. عیب‌یابی‌اش هم دانش مخصوص خودش را لازم دارد.
هر نوع ذخیره‌سازی که انتخاب کنید، بکاپ نباید روی همان دستگاه باشد. ذخیره‌ساز مشترک، نقطه مشترک خرابی هم هست.
نکات طراحی که در همه گزینه‌ها مهم است
- سرعت و تأخیر را بسنجید، نه فقط ظرفیت: برای اجرای ماشین‌های مجازی، SSD تقریباً به استاندارد تبدیل شده است.
- سطح RAID مناسب انتخاب کنید: برای اجرای ماشین‌ها، RAID 10 معمولاً کارایی بهتری از RAID 5 دارد؛ بازسازی آرایه RAID 5 با دیسک‌های حجیم هم طولانی و پرریسک است.
- شبکه ذخیره‌ساز را جدا کنید: ترافیک iSCSI، NFS یا Ceph را روی شبکه یا VLAN اختصاصی ببرید و اگر Jumbo Frame فعال می‌کنید، در تمام مسیر یکسان باشد.
- مسیر دوم داشته باشید: دو کارت شبکه و دو سوئیچ برای ارتباط با ذخیره‌ساز، تا قطع یک کابل همه‌چیز را متوقف نکند.
چک‌لیست
- نوع ذخیره‌ساز با تعداد میزبان‌ها و نیاز HA هماهنگ است.
- ذخیره‌ساز مشترک نقطه شکست واحد ندارد.
- کارایی دیسک‌ها با بار واقعی ماشین‌ها سنجیده شده است.
- شبکه ذخیره‌ساز جدا است و مسیر دوم دارد.
- سلامت دیسک‌ها و فضای آزاد پایش می‌شود.
- بکاپ‌ها روی دستگاه دیگری نگهداری می‌شوند.
ذخیره‌ساز را یک‌بار درست انتخاب کنید تا سال‌ها دردسر نداشته باشید. کارشناسان ITPlus724 می‌توانند بر اساس سرویس‌ها و بودجه شما، ذخیره‌ساز مناسب را طراحی و پیاده‌سازی کنند.